ذكر سلطنت شاه منصور ابن شاه مظفر بن محمد بن مظفر بن حاجى ، به تغلب بر شيراز مستولى شد . چون متمكن گشت ، لشكر را به در ابرقوه آورد و بعد از محاربات مسخر گردانيد . بعد از آن به محاصرهء اصفهان آمد و خرابى بسيار در ولايات عراق اتفاق افتاد . مراجعت به شيراز نمود و در شيراز غلائى عظيم واقع شد و بسيارى از رعايا هلاك شدند و بعضى متفرق گشتند . در آن زمان كه اتابك شمس الدين پشنگ وفات كرد ، اتابك پيراحمد قائم مقام شد ، ميان برادر كوچك ، ملك هوشنگ و اتابك پيراحمد به جهت حكومت تنازع خاست و ملك هوشنگ كشته شد و مخالفت در ميان احشام لرستان و حكام آنجا پيدا گشت . شاه منصور متوجه لرستان شد . اتابك طاقت مقاومت نداشت ، مملكت رها كرد و متوجه اردوى حضرت امير بزرگ طاب اللّه ثراه و جعل الجنة مثواه شد . شاه منصور ملك اويس [ را ] كه يكى از ملوك آن مملكت بود در لرستان بنشاند و خود از براى تهيهء اسباب محاصرهء اصفهان باز به شيراز معاودت نمود . در اين حال ، شاه يحيى محرك سلطان زين العابدين شد كه با سلطان احمد اتفاق مىبايد كرد كه به انتقام شاه منصور روند « 124 » . سلطان زين العابدين رسل و رسائل روانهء كرمان گردانيد و التماس معاونت از عم كرد . سلطان احمد التماس مبذول داشت و ميعاد بر آن نهادند كه در ماه صفر سنهء ثلاث و تسعين و سبع مايه در

--> ( 124 ) . نسخهء لندن : « درين حال شاه يحيى به تحريك سلطان زين العابدين رسل و رسائل روانه كرمان گردانيد و التماس به معاونت از عم كرد . . . »